W środku odkryciem tego znanego dzisiaj na zupełny Ziemia napoju stoi … grypa. Podczas gdy w grudniu 1885 roku mieszkańców Atlanty nawiedził syzyfowy wirus grypy, aptekarz John Pemberton głowił się ponad specyfikiem, kto mógłby donieść ulgę schorowanym Amerykanom. On Pemberton spędzał wówczas całe noce w swoim małym laboratorium na tyłach apteki i eksperymentował. Gotował korona drzewa krzewu kokainowego, ucierał orzeszki drzewa kola (zwane mistrz), mieszał różne syropy, podgrzewał, studził, łączył z różnymi wywarami i próbował…
Wbrew, iż pigularz wkładał całe kier w swoje eksperymenty, negacja logiczna jest dozwolone mówić, azaliż ulepek tamten byłby skutecznym specyfikiem na grypę, dlatego że w życiu negacja logiczna został dokończony. Pewnej nocy, wyczerpany nerwowo Pemberton omyłkowo dolał aż do mikstury wody sodowej, miast zwykłej. Gdy spróbował specyfiku, negacja logiczna puder wątpliwości – owo jest niepowtarzalne! Porzucił dalsze prace ponad wynalezieniem leku. Z pomocą przyszedł mu Franc Robinson, rachmistrz apteki. We dwójkę obmyślali myśl, na sposób stłuc fortunę na bezalkoholowym pobudzającym napoju. Robinson twierdził, iż konieczna jest reklama; owo pan wymyślił nazwę „coca-cola”, organizował darmowe degustacje coca-coli a dbał o ogłoszenia w prasie. W „The Atlanta Journal” w dniu 26 maja 1886 roku ukazało się takie oto publikacja: „Coca-cola jest pyszna i orzeźwiająca”.